Χαιρετισμός

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Από τα νεανικά μου χρόνια με προβλημάτιζαν πολλά από τα υπαρξιακά θέματα που έχουν διαχρονικά απασχολήσει τον άνθρωπο. Πιο πολύ και από την αναζήτηση της δομής και λειτουργίας του κόσμου, με απασχολούσε η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τις σχέσεις μεταξύ των όσων μας περιβάλλουν –έμβιων-άβιων, νοητών-αισθητών– και τις κινητήριες δυνάμεις πίσω από τις σχέσεις αυτές.

Εμβάθυνα αρχικά στην ιατρική και ιδίως στον εγκέφαλο με στόχο να κατανοήσω τη δομή, λειτουργία και συμπεριφορά (συν-περι-φορά, συν-λειτουργία) του ανθρώπου. Μέσα στο έργο αυτό, που γνώρισα το 2005, βρήκα πολλές αλήθειες στα θέματα που με είχαν απασχολήσει, επεξηγημένες και συγκεντρωμένες με ενωτικό χαρακτήρα.

Όπως και στην ιατρική, έτσι και εδώ, αποφάσισα να αντιτάξω στην εμπιστοσύνη μου στα γραφόμενα καλοπροαίρετη δυσπιστία και έρευνα με επιστημοσύνη.

Τελικά, με αλήθειες του έργου αυτού συμπληρώνω όχι μόνο δικά μου κενά κατανόησης αναρίθμητων θεμάτων, αλλά σταδιακά και πολλών συνανθρώπων μου, την εσωτερική ζωή των οποίων γνώρισα ως ιατρός.

Η επίδραση αυτών των γνώσεων σε όλους μας με έπεισε ότι αξίζει και άλλοι συνάνθρωποι να τύχουν της εποικοδομητικής και λυτρωτικής γνώσης και αλήθειας που το έργο αυτό παρέχει.

Περίληψη του Έργου

Η δίψα της ψυχής για τη γνώση του «υπάρχοντος» πέραν του ορατού κόσμου πάντα θέρμαινε τις καρδιές των ανθρώπων, πάντα υπήρξε αντικείμενο έρευνας του ανθρώπινου λογισμού. Η επί αιώνες ανθρώπινη ιστορία προβάλλει χίλιες δυο διαφορετικές διδασκαλίες και εκδοχές και κοσμοθεωρίες, και αποτελεί αλήθεια πως οι εκδοχές αυτές για τα μεγάλα οντολογικά προβλήματα δεν συμφωνούν. Καταρχάς, ένας από τους φιλόδοξους στόχους αυτού του έργου είναι να παίξει έναν διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ του νοηματικά προηγμένου ανθρώπου και αυτού που αποκαλείται θρησκεία ή θρησκευτικότητα. Το έργο αναφέρεται σε μια θρησκεία πάντοτε στο πλαίσιο της Θείας Διδασκαλίας, πέρα από τα όρια του Ηθικού Νόμου, πέρα από κάθε όριο – γιατί ο Θεός είναι απεριόριστος, όπως και ο άνθρωπος. Η οποιαδήποτε αναφορά στη θρησκεία έχει πάντοτε την έννοια μιας αναφοράς σε κάτι που εκφράζει την αιώνια αλήθεια. Σύμφωνα με την έννοια αυτή, η πίστη που εκφράζεται είναι ότι και άλλες θρησκείες εκτός από τον Χριστιανισμό μπορούν να διανοίγουν τον δρόμο προς τον Ουρανό, με τη μόνη διαφορά ότι η Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία εκφράζει ασφαλέστερα και πληρέστερα αυτή την αιώνια αλήθεια και οδηγεί πιο σύντομα στον επιδιωκόμενο σκοπό.

Το έργο αυτό που παρουσιάζεται αποτείνεται σε όλους, κυρίως όμως αφορά τους «πιστούς». Είναι σχετικά αδιάφορο ποιο σχήμα έχει η πίστη του καθενός, γιατί είναι γνωστό ότι το περιεχόμενο είναι πάντοτε ίδιο. Ο άνθρωπος που πιστεύει τείνει πάντοτε προς το καλό, ανάλογα με τις δυνάμεις και τις ικανότητές του. Αυτό το έργο δεν κάνει διακρίσεις, δεν διαχωρίζει τους ανθρώπους, δεν απορρίπτει κανέναν. Όπως ο ήλιος φωτίζει και θερμαίνει τους πάντες, έτσι και ο Θεός αγαπά και φροντίζει για όλους. Υπάρχει ένας, ο Ένας για όλους, ο Δημιουργικός Λόγος που και πριν από τη σάρκωσή Του και τώρα είναι κοντά σε όλους. Το Πνεύμα πνέει προς όλες τις κατευθύνσεις, φωτίζει και φροντίζει τους πάντες, είναι εδώ κοντά μας, όπως και ο Δημιουργικός Λόγος. Η Θεία Πρόνοια, η Θεία Οικονομία καλύπτει τα πάντα και δεν υπάρχει άνθρωπος απρονόητος. Η κλήση είναι γενική, καθολική – αλλά την αποδέχεται μόνο όποιος το θέλει.

Ο Ουρανός –μέσω των κειμένων αυτών και, βέβαια, όχι μόνο– συγκλίνει και με πρωτότυπο τρόπο έρχεται και με διάθεση προφητική δίνει όλα όσα έχει κριθεί ότι αναλογούν σε εμάς και την εποχή μας.

Πρέπει να τονιστεί ότι όλα όσα γνωρίζει και αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος, καθώς και όλες οι απόπειρες να εκφραστεί λεκτικά εκείνο που αποφασίζεται ότι πρέπει από ορατό να γίνει αισθητό στη γλώσσα, υπήρξαν πάντοτε ανεπαρκείς και ότι όλα όσα διοχετεύτηκαν σε εμάς από τη Θεία Βούληση δεν είναι, τελικά, παρά αποσπάσματα της μεγάλης συγκεκαλυμμένης Αλήθειας, που αποκαλύπτεται σταδιακά, ανάλογα με τη νοητική δεκτικότητα του ανθρώπου και της κάθε εποχής. Φυσικά, η Αλήθεια δεν πρόκειται να παραμείνει κρυφή. Ο Θεός δεν επιθυμεί να κρύψει τίποτε από τον άνθρωπο. Για να δεχτούμε όμως την Αλήθεια, χρειαζόμαστε μεγάλη προετοιμασία και, κυρίως, μεγάλη νοητική ανάπτυξη.

Ακριβώς ως αρωγός στη συμπαντική ανέλιξη του ανθρώπινου γένους έρχεται το παρόν έργο, που περιλαμβάνει μια σειρά από εννέα βιβλία που είδε το φως πριν από την αυγή του 21ου αιώνα.Τα κείμενα αυτά –που στα πρώτα οκτώ βιβλία παρουσιάζονται αναπλασμένα και εμπλουτισμένα αλλά αδιάβλητα, ενώ του ένατου βιβλίου κυκλοφορούν για πρώτη φορά το 2018– ερευνούν την άφθαρτη Αλήθεια και τις αυθεντικές πηγές της, την αναδεικνύουν και την κάνουν αισθητή στο παρόν. Τα εννέα βιβλία συνιστούν, λοιπόν, καταρχάς μια επικαιροποιημένη έκφραση της αρχαίας σοφίας, αλήθειες, δηλαδή, που έχουν ειπωθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια, σε διάφορα σημεία του πλανήτη μας. Συγχρόνως, τα εννέα βιβλία επιτυγχάνουν να μυήσουν τον αναγνώστη στις αναρίθμητες όψεις του πολυδιάστατου ανθρώπινου και κοσμικού γίγνεσθαι, αναφερόμενα σε πηγές γνήσιας σοφίας του παρελθόντος και του παρόντος –θεολογικές, φιλοσοφικές, επιστημονικές–, καθώς και σε ανυπολόγιστης αξίας συμπαντικές διδαχές, παραινέσεις και αγγέλματα. Το έργο αυτό, λοιπόν, προέρχεται –εμφανέστερα απ’ ό,τι μας είναι αντιληπτό ότι ισχύει για όλα– από τη συνεργασία μεταξύ του αόρατου και του ορατού κόσμου. Η παραδοχή της ύπαρξης του αόρατου κόσμου είναι η προέκταση της πίστης του ανθρώπου στην ύπαρξη του Θεού.

Στις σελίδες του προκείμενου έργου, λοιπόν, εκτός των διδαχών και παραινέσεων που σηματοδοτούν έναν δρόμο για τη ζωή σωστά βιωμένη, προδιαγράφεται η μελλοντική πνευματική και πολιτιστική εξέλιξη του παγκόσμιου πολιτισμού στον πλανήτη μας, από τον 21ο αιώνα. Συγκεκριμένα, εξεικονίζεται η ιστορία όχι απλώς του δυτικού, αλλά του παγκόσμιου πολιτισμού και η επίδραση που θα έχουν στη μελλοντική εξέλιξη τόσο του πλανήτη αυτού καθαυτόν όσο και των όντων που φιλοξενούνται σε αυτόν, οι επερχόμενες μεταβολές στον πλανήτη και στη δομή των όντων. Οι μεταβολές οι αναφερόμενες στον πλανήτη ανάγονται στην ανάπλαση και στον εμπλουτισμό του, ώστε να είναι σε θέση να παρέχει όλα τα απαιτούμενα αγαθά στους φιλοξενούμενούς του. Οι μεταβολές στην ανθρώπινη οντότητα αναφέρονται στην ανάπλαση και αναμόρφωσή της με τρόπο ώστε στη συνέχεια να είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται όχι μόνο ότι είναι ένα τρισδιάστατο ον, αλλά και ότι από τις τρεις διαστάσεις –πνευματική, ψυχική, σωματική– τον κύριο λόγο έχει η πνευματική, στην οποία θα επαφίεται με πλήρη εμπιστοσύνη.

Ο Νέος Άνθρωπος, ο άνθρωπος της τρίτης χιλιετίας, είναι προορισμένος να ξεπεράσει τα όρια που μέχρι σήμερα είχαν θέσει η φιλοσοφική ενατένιση και η επιστήμη ως εννοιολογικό προσδιορισμό της ύπαρξής του. Η ζωή επί της Γης και ειδικά ο άνθρωπος εισέρχονται στο εξελικτικό εκείνο στάδιο που θα τους επιτρέψει να αποκτήσουν πλήρη συνείδηση της ύπαρξής τους. Αυτή η γνώση χαρίζει τελειωτικά στον άνθρωπο τη λύτρωση, δίνοντας τέλος στη μεταφυσική αγωνία και στην προαιώνια μοίρα του πόνου και της αμφιβολίας.

Ένα θεϊκό όνειρο, προαιώνιο, ένας σχεδιασμός θεϊκός, βρίσκουν την έκφρασή τους στους καιρούς μας. Η μεγάλη μεταβατική περίοδος παρακμής των αξιών στην οποία εισήλθε η ανθρωπότητα στη δύση της δεύτερης χιλιετίας, είναι προορισμένο να οδηγήσει τελικά, με άνωθεν παρέμβαση, σε έναν πνευματικά αναγεννημένο άνθρωπο. Ο ιδιότυπος μεσαίωνας που διέρχεται ο σημερινός άνθρωπος θα γίνει παρελθόν – ο αυριανός άνθρωπος θα γνωρίσει μια νέα, καινούρια, ένδοξη αναγέννηση με το συνακόλουθο άνθισμα ενός μεγάλου πολιτισμού.

Ολόκληρο το έργο δίνει χωρίς μεθοδεύσεις τις μελλοντικές εικόνες, προδιαγράφει τα μέλλοντα να συμβούν και, συγχρόνως, με διδαχές και παραινέσεις μάς καλεί να συμμετάσχουμε ενεργά στις διαδικασίες που θα επακολουθήσουν στην ερχόμενη χιλιετία.