04.17 | Το Ον εν τω Πατρί και τω Υιώ – Βιβλία Αλήθειας – Truth Legacy Books

17. Τὸ Ὂν ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ

ΒΙΒΛΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: ΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ

A- A A+

Εὐλογοῦμε ὅσους ὑπομένουν τὴν καταπίεση ἐξαιτίας τῶν γήινων καὶ ὁραματίζονται τὰ οὐράνια.

Εὐλογοῦμε τὸν ἄνεμο ποὺ φέρνει τὴν ἁρμονία τῆς πνοῆς τῶν ἀναμενόμενων στιγμῶν καὶ κατευθύνει τὴν ἁρμονικὴ πνοή, ἀνάλογα μὲ τὴ διάθεση τοῦ Κυρίου τοῦ Κόσμου.

Ἐλάχιστοι θὰ ζήσουν τὴν ἀναμονὴ τῆς εἰκόνας τοῦ «Τρισευλογημένου», γιατὶ ἐλάχιστοι θὰ μᾶς ἀποδεχθοῦν μὲ οὐσία γνώσης.

Ἔχουμε ἐπισημάνει σταδιακὰ ἕνα μέρος τῶν οὐσιαστικῶν γεγονότων, γιατὶ ἡ ἐπισήμανση ἐπιβάλλεται «ἐξ ἀνάγκης ἐπιείκειας». Ἔχουμε ἐντοπίσει ἀκραιφνῶς τὰ ἀσήμαντα ποὺ πρέπει νὰ καταστοῦν σημαντικά.

Περιμένουμε ἰδιαίτερα τοὺς ἀσήμαντους νὰ εἰσέλθουν ὡς ἐκφραστὲς στὰ σημαντικὰ γεγονότα ποὺ θὰ προκύψουν ἀπὸ τὶς σημαντικὲς στιγμές.

Καταστεῖτε ἀνυπόμονοι γιὰ τὴ στιγμὴ καὶ τὸ ἀποτέλεσμά της, γιατὶ ἡ στιγμὴ τῆς ἀνυπομονησίας θὰ καθορίσει τὴν τύχη σας καί, πολλὲς φορές, ἀπὸ τὴν τύχη σας θὰ καθοριστεῖ ἡ τύχη ἄλλων ἀνθρώπων καὶ στὴ διάθεση ὅλων –ἐννοεῖται ὅλων τῶν ἁπλῶν καὶ ταπεινῶν, ἐλεημόνων, εὐσπλαχνικῶν, ἐλαχίστων, σημαντικῶν καὶ ἀσήμαντων– θὰ ὑπάρχει ὁ στέφανος τῆς Ἀρετῆς.

Θὰ λάβουμε γιὰ ἐσᾶς καί, διὰ τῶν «χειρῶν μας», θὰ δώσουμε ὅ,τι «ἐκ τοῦ Πνεύματος ἐλάβαμε». Θὰ καταστοῦμε δότες ἀρετῆς καὶ προσδιοριστὲς στὴν ἔρευνα.

Ἀγαπᾶμε τὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, στὸν ὁποῖο εὐδοκίμησε ἡ ἔμπνευση καὶ τὸν χῶρο αὐτὸν ἐπιθυμοῦμε νὰ ἀναδιοργανώσουμε.

Ἐρευνοῦμε – δὲν δικάζουμε, δὲν καταδικάζουμε. Ἐλπίζουμε καὶ ἐπιλέγουμε.

Μιλήσαμε γιὰ τὰ γεγονότα τῶν μελλόντων ποὺ ἀναγράφονται στὶς Γραφὲς καὶ σᾶς ἀποκαλύψαμε τὶς καθαρὰ πνευματικὲς διαστάσεις τῶν γεγονότων αὐτῶν, διαστάσεις ποὺ ἀπέχουν ἑκατομμύρια ἔτη φωτὸς ἀπὸ ἐκεῖνες τῶν κατακλυσμῶν, τῶν κολάσεων, τοῦ αἵματος καὶ τῶν σφαγῶν –ἔννοιες ποὺ παρεισέφρησαν ἀπὸ ἐσφαλμένες παραδοχὲς καὶ ἑρμηνεῖες τῶν ἑκάστοτε ἑρμηνευτῶν τῶν Γραφῶν. Σᾶς ἀποκαλύψαμε τὸν Αγνωστο Προ Αιώνων Θεό, ἕναν Θεὸ πανάγαθο, γεμάτο ἀγάπη καὶ φροντίδα γιὰ τὰ πλάσματά Του καὶ ὄχι τιμωρὸ καὶ ἐκδικητή, σᾶς ἀποκαλύψαμε ἕναν Θεο Μοναδικο γιὰ ὅλα τὰ ἔθνη, γιὰ ὅλες τὶς Θρησκεῖες, γιὰ ὅλα τὰ χρώματα, γιὰ ὅλες τὶς ψυχές, γιὰ ὅλα τὰ πλάσματα, ἕναν Θεο ὅπως τὸν ἀπεκάλυψε ὁ Μεγάλος Παῦλος. Εὐθέως λοιπὸν σᾶς καλοῦμε στὴ λατρεία Αὐτοῦ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Εἶναι ὅμως ἡ ὥρα νὰ τονίσουμε τὸν ρόλο τῶν ὄντων «ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ».

Ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ ἔχει ὁ ρόλος τὸν ἐξέχοντα σκοπὸ καὶ ἐν τῷ Πατρὶ ἀνέρχονται τὰ ὄντα. Ἐν τῷ Πατρὶ ἐνέχεται ἡ αἰώνια οὐσία τῶν ὀντοτήτων, γιατὶ ἐντός Του ἐπιτυγχάνονται οἱ τέλειες συνθέσεις αὐτῶν καὶ συνυπάρχουν μὲ Εκεινον.

Ἐν τῷ Πατρὶ παράγεται ἡ ἁρμονία τῶν πλασμάτων καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ρυθμίζεται ἡ ἐξέλιξη ἐντὸς Εκεινου, ποὺ ἀπολήγει στὰ ἐπιμέρους ὄντα τοῦ πλανήτη.

Ὄντα κατὰ τὴ συμπαντικὴ ἔννοια εἶναι τὰ κύτταρα ποὺ ὑπάρχουν στὸ ζωικὸ βασίλειο σὲ κατάσταση Εμπνευσης γιὰ τὴν τελειότητα. Ὄχι ἁπλῶς τὰ ὑπάρχοντα ὄντα, δηλαδὴ τὰ ζῶντα, ἀλλὰ τὰ ζῶντα σὲ κατάσταση ἔμπνευσης γιὰ τὸν χῶρο τοῦ δημιουργικοῦ γίγνεσθαι, δηλαδὴ γιὰ τὸν χῶρο τῆς εὔρυθμης λειτουργίας τοῦ Οὐρανοῦ ἐπὶ τῆς Γῆς.

Ὄντα χωρὶς ἁρμονία καὶ διάθεση ἁρμονίας καὶ ποίησης καὶ εὔρυθμης ἀπήχησης στὸ Σύμπαν δὲν ἀποτελοῦν ὄντα ὑπάρχοντα, ζωντανά, ἀλλὰ Υλικα Στοιχεια, χωρὶς τὴν πνοὴ τοῦ Ποιητῆ. Τὸ ὂν ἐντοπίζεται ὡς «ὄνειρο ρυθμοῦ», ὡς εὐτυχὴς λειτουργία στὸ Ολο, ὡς ἕλξη πρὸς τῶν Απάντων Βασιλέα – ὁλοκληρώνεται σὰν ὀντότητα ἑνοποιημένη μὲ τὸν Πατέρα, ὡς Ον Εν Τ Πατρί, ἐν τῷ συνόλῳ τῶν Φωτεινῶν Δυνάμεων.

Ἐφόσον τὰ ὄντα, ἔλλογα καὶ ἄλογα, ἀφομοιώνονται ἀπὸ τὸν ρυθμὸ τῆς Ἁρμονίας καὶ ἀπὸ τὴν ἁρμονία ἔχουν τὴ μορφὴ καὶ δι’ αὐτῆς –τῆς ἁρμονίας ἐν τῇ μορφῇ– ἔρχονται σὲ σχέση ἐπαφῆς μὲ τὸν Πυρήνα, μὲ αὐτὴ τὴν ἐπαφὴ κατορθώνουν νὰ ζήσουν στὸ φῶς καὶ ἀπὸ τὸ «φῶς ἐκ τοῦ φωτὸς» ἕλκουν τὰ ζωτικὰ κύτταρα καὶ ἀπὸ τὰ κύτταρα αὐτὰ παίρνουν τὴν πνοὴ καὶ ἀπὸ τὴν πνοὴ παίρνουν τὸν Πατέρα, «λαμβάνουν τὸν ρόλο τῆς κίνησης ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ».

Ἐν Αὐτῷ Κινουνται καὶ δι’ αὐτῶν ἀποτελοῦν ἑνότητα συμπαντικῆς ἀνάτασης. Ἡ συμπαν- τικὴ ἀνάταση ἔχει ἄμεση ἐξάρτηση ἀπὸ τὴν ἑνότητα τῶν ὄντων καὶ ἀπὸ τοὺς στὴν αἰωνιότητα ὑπάρχοντες ἄφθαρτους κόσμους.

Ἐφόσον ἡ Κίνηση τῶν ὄντων ἑνοποιηθεῖ μὲ τὴν ἀνατασιακὴ κίνηση τῶν οὐσιαστικῶν
συμπαντικῶν κινήσεων, αὐτὰ θὰ προσκολληθοῦν στὴν ὤθηση τοῦ δρόμου ποὺ ὁδηγεῖ στὰ οὐσιαστικὰ γεγονότα τῶν παρελθόντων τῶν οὐρανίων.

Θὰ λάβετε τὴν «πραγματικὴ στάση» τῶν ὄντων στὴν ὑπάρχουσα οὐσία τῆς γέννησης, στὴν ὅραση τῶν οὐσιωδῶν γεγονότων τῶν παρελθόντων καὶ μελλόντων.

Ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ εὐνοεῖστε ὡς ἐπιμέρους οὐσίες, γιατὶ στὸν χῶρο τῆς Ὑπερουσίας θὰ ἔχετε τὸν ρόλο ἐκ τῆς συνένωσης.

Ἐφόσον ἐπίκειται ἡ «Πύρινη Διάσταση» τοῦ Κυρίου στὸν πλανήτη σας, ἀπέρχονται τὰ δεινὰ ἐξ Ὀνόματός Του καὶ ἀποπέμπονται τὰ στοιχεῖα τῆς ἀνεύθυνης καὶ ἀσαφοῦς ὑπόστασης, τῆς ἄλλης δύναμης.

Ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, ὁ ρόλος σας θὰ καταστεῖ ὑπαρκτὴ ἑνότητα τῆς σαφήνειας στὸν οὐράνιο χῶρο. Ἐσεῖς θὰ ἔχετε τὴν ὁμοιο-γεννημένη ὄψη ἐν τῷ μέσῳ Εκείνων καὶ Εκεινοι θὰ ἐνδώσουν οὐσιαστικὰ στὴν ὄψη, γιὰ τὴν ὑπόσταση τοῦ νέου τμήματος τοῦ Σύμπαντος.

Ἡ σαφήνεια στὶς σχέσεις τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ σὲ σχέση μὲ τοὺς εἰσερχόμενους στὸν Πυρήνα σὰν ὄντα ἀπαλλαγῆς καὶ φορτισμένα μὲ πνεῦμα καὶ ὕπαρξη ἄυλη, θετικὰ φορτισμένη, θὰ σᾶς καταστήσει μοναδικοὺς καὶ καθολικοὺς στὸν ἄριστο προσδιορισμό. Θὰ διαγράψετε «φορὲς» ἀγάπης ἐξαιτίας τῶν συνεχῶν ἐπαφῶν σας μὲ τὸν Πυρήνα. Ἡ «φορὰ» εἶναι οὐσιαστικὴ ποιοτικὴ κατεύθυνση ποὺ παίρνει καὶ δίνει, ποὺ προξενεῖ σπινθῆρες φωτὸς ἐκ τῆς ἐπαφῆς μὲ τὸ Μεγάλο Φῶς. Χάρη στὴ μοναδικὴ ἐπαφὴ γίνονται οἱ ὀντότητες φῶς ἐντὸς καὶ πέριξ τοῦ Πυρήνα.

Εὐαγγελίζεστε ἐσεῖς καὶ οἱ γύρω σας γιὰ τὴν ἀγάπη σας πρὸς τὰ γεγονότα τῶν Γραφῶν, τῶν Γραφῶν τῆς ἀναγγελίας τοῦ γίγνεσθαι.

Δεχτεῖτε στὸ φῶς τῆς ψυχῆς σας τὰ μηνύματα τοῦ Ἁγίου Παύλου, γιὰ νὰ λάβετε τὴν ὑπεύθυνη καὶ σαφὴ θέση στὸν ρόλο τῆς Ἀγάπης. Ἐκεῖνος ποίησε τὸν Χριστὸ γνώμονα τῶν Ἐθνῶν, ἐκεῖνος ἔθεσε τὸν λίθο τῆς Ἀρετῆς στὸν Ἐθνικό σας χῶρο, ἐκεῖνος ἀναδημιούργησε τὸν Ἅγιο Διονύσιο καὶ τὸν κατέστησε Φλόγα Φωτος ἀνὰ τοὺς αἰῶνες.

Ἀγαπῶντες καὶ μὴ ἀγαπῶντες ἑνωθεῖτε μὲ τοὺς ἐχθρούς σας στὸν χῶρο τῶν γεγονότων.

Ἐμεῖς λάβαμε τὸν ρόλο μας ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ ἀπὸ τὸν χῶρο τῶν γεγονότων θὰ λάβετε καὶ ἐσεῖς –τὰ πλάσματα τῆς σοφῆς πλάσης– τοὺς ρόλους σας ἀπὸ τὴν ἴδια πηγὴ καί, ἀπὸ τοὺς ρόλους αὐτούς, θὰ ἀποκτήσετε τὴν ἀπέραντη στιγμὴ τῆς διάδοσης καὶ διάσωσης.

Φέρουμε τὸν ρόλο τῆς διάδοσης γιὰ τὴ διάσωση καὶ ἐσεῖς θὰ λάβετε τοὺς ὅμοιους ρόλους. Ἔχετε τὸ σθένος νὰ ἀποδεχθεῖτε αὐτὸν τὸν ρόλο; Ἐὰν ναί, ἀπευθυνθεῖτε σὲ ἐμᾶς καὶ θὰ σᾶς προσδώσουμε δύναμη, ἐὰν ὄχι, ἀπέλθετε «ἐν ἀπολύτῳ εὐλαβείᾳ» – ποὺ σημαίνει εὐλαβοῦμαι τὸν Κύριο, ὅμως δὲν συμμετέχω στὸ ἔργο Του.

Σεβόμαστε τὴν ἐλεύθερη βούληση τῶν ὄντων καὶ δηλώνουμε λάτρεις τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἔννοιας ποὺ ὁδηγεῖ στοὺς πνευματικοὺς αἰθέρες. Δὲν πιέζουμε μὲ τὴν ἀγάπη, πείθουμε μὲ εὐγενὴ πειθώ, δὲν ἀσκοῦμε πίεση ἐκ προθέσεως, ἁπλῶς σᾶς προσκαλοῦμε σὲ εὐγενικὴ συνεργασία γιὰ τὴν κατάκτηση τῆς Ἀλήθειας τοῦ Φωτός.

Αὐτὰ τὰ μηνύματα τοῦ τέταρτου βιβλίου θὰ ἀποβοῦν Κίνηση πρὸς τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ καὶ σωτηρία ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ. Θὰ καλύψουν τὶς ἀνάγκες τοῦ φωτός, τὶς ἀνάγκες τοῦ πνεύματος, τὶς ἀνάγκες τοῦ «εὖ ζῆν» καὶ θὰ σᾶς κατευθύνουν ἐλεύθερους στὸν Πυρήνα τῶν αἰωνίων.

Εὐλογοῦμε καὶ ἐπαινοῦμε τοὺς ἄξιους τῆς Ἀρετῆς καὶ δίνουμε εὐχὴ νὰ καταστοῦν τὰ πρότυπα τῶν ἀσήμαντων.

Ἂς κλείσουμε τὶς ἀναμνήσεις τῆς συνεργασίας μας στὰ φωτεινά μας σημεῖα γιὰ νὰ μὴ χάσουμε τὴν ἐπαφὴ τῶν εὖ δοῦναι καὶ λαβεῖν. Σᾶς ἐμπιστευόμαστε, γιατὶ οἱ πρῶτοι λίγοι ὀπαδοὶ τοῦ φωτὸς εὐ-πείθονται ἀπὸ τὴν εὐλαβικὴ πειθὼ τῶν μηνυμάτων μας.

Εἴμαστε στὰ ὄντα ἡ ἀρτηρία τῆς ζώσας οὐσίας καὶ χωρὶς ἐμᾶς θὰ περιέλθετε στὴν ἀνεπαρκὴ κατάσταση, μὲ ἄμεσο ἀποτέλεσμα νὰ καταστεῖτε ἀνεπαρκεῖς ἐνώπιον τῶν συμπαντικῶν προ-οραμάτων. Ἔχουμε κατέλθει ἀπὸ τὸν χῶρο τοῦ σκοποῦ, γιὰ νὰ ἀποβοῦμε συνοχὴ φωτὸς μὲ ὅσους ἐπιθυμοῦν τὴν ἀναγωγή.

Ἀδιαφοροῦμε γιὰ τοὺς ἀδιάφορους καὶ περιορίζουμε τὴ φροντίδα τοῦ ἐνδιαφέροντός μας στοὺς σημαντικοὺς τῆς σκέψης καὶ τῆς ἔρευνας. Ἀδιάλειπτα στὸν χρόνο ἐνεργοῦμε ὡς πνοὴ ἐκ τῆς Πνοῆς τοῦ Πυρήνα, γιατὶ ἐπιθυμοῦμε νὰ καταστήσουμε γνώση τὸν Πυρήνα τοῦ Φωτὸς στὸ Ὅλο καὶ ἀδιαίρετο σχῆμα τῆς Ἀγάπης στὸ Σύμπαν.

Ὁ συμπαντικὸς κόσμος τῆς ἀναγωγῆς ἔχει ἀπεριόριστες διαβαθμίσεις, ἀλλὰ ὁ Νόμος τῆς Ἀγάπης τὸν καθιστᾶ ἀδιαίρετο, ὁμοούσιο καὶ ἄφθαρτο. Θὰ παρακαμφθοῦν οἱ διαβαθμίσεις μὲ λήψη μέτρων ἐπιείκειας γιὰ τὸν «ἕναν» λάτρη τῆς οὐσίας καὶ ὁ «ἕνας» λάτρης ἴσως θὰ ἀποτελέσει τὴν ἕνωση τῶν βαθμίδων μὲ τὴ σκόπιμη παράκαμψή τους.

Θὰ ἐκμηδενιστοῦν, θὰ καταστοῦν σχῆμα λόγου οἱ ἀποστάσεις τῶν ἑκάστοτε συμπαντικῶν βαθμίδων ἐξαιτίας τοῦ διακαοῦς πόθου τοῦ Ενός, γιατὶ ὁ Ἕνας θὰ φέρει τὴν εὐθύνη τῆς φορᾶς τῶν ὅλων, ἀφοῦ εἶναι βέβαιο ὅτι ἡ «φορὰ» θὰ ἀποτελέσει πόθο στὴ φροντίδα γιὰ τὴν ἔρευνα τῶν Θείων μέσω τῆς Ἀγάπης.

Μέσω τῆς ἀγάπης θὰ παραλάβετε τὶς θέσεις στὰ οὐσιαστικὰ γεγονότα καὶ μέσω τῆς ἀγάπης θὰ διερευνηθοῦν καὶ θὰ διευρυνθοῦν οἱ θέσεις, γιατὶ ἡ ἀγάπη θὰ τὶς καταστήσει «ἔκταση ἐξ ἁρμονίας στὸ ὅλο πλανητικὸ γίγνεσθαι». Ἡ «ἔκταση τῆς ἁρμονίας» θὰ ἀπέχει ἀπὸ περιοριστικὰ σημεῖα ὁρίων, θὰ ἐπεκταθεῖ στὰ «πέραν τῶν ὁρίων» καὶ θὰ ἀποβληθεῖ ἡ ἀδυναμία τῶν ὁριακῶν προσδιορισμῶν. Περιμένουμε τὴν εἴσοδο τῶν ὁρίων γιὰ νὰ ἀπογράψουμε αὐτοὺς ποὺ περιμένουν στὰ ὅρια. Ἡ εὐθύνη μας εἶναι νὰ σᾶς ἐντάξουμε καὶ «πέραν τῶν ὁρίων», χάρη στὶς γνώσεις σας καὶ ἐξαιτίας τῶν σοφῶν κελευσμάτων παρόρμησης ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ Ειναι σας.

Θὰ ἐπεκταθοῦν μετὰ βεβαιότητος τὰ ὅρια, γιατὶ ἤδη ἀτενίζουμε τὴν εἰκόνα τῆς ἐπέκτασης πέραν τῶν σημείων τῶν ὁρίων καὶ ἔχουμε τὴν αἴσθηση τῆς χαρᾶς ἀπὸ τὴ χαρά σας. Ἀφέθηκαν ἐλεύθερα τὰ σημεῖα καὶ τὰ σημάδια τοῦ φωτός, χωρὶς ὅρια, χωρὶς γραμμὲς περιορισμοῦ. Ὁ περιορισμὸς ὁριοθετεῖ, διαιρεῖ, τέμνει καὶ ἐμεῖς οὔτε τέμνουμε οὔτε ὁριοθετοῦμε τὶς διάνοιες – ἀφοῦ οἱ διάνοιες φέρουν τὴν ἐλεύθερη κίνηση στὸ πλαίσιο τῆς ἐλευθερίας τῆς βούλησης καὶ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐλεύθερη κίνηση θὰ λάβουν τὸ μοναδικὸ χρίσμα τοῦ μοναδικοῦ «περιορισμοῦ» τους Εντος Του Φωτός, μὲ πλήρη συνείδηση ἐλευθερίας, μὲ πλήρεις κινήσεις ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ, γιὰ τὴν πορεία τῆς ἐλεύθερης ψυχῆς ποὺ ἕλκεται ἀπὸ τὶς Φωτεινὲς Δυνάμεις.

Ἕλκουμε ὅσους ἀγάπησαν μὲ διάνοια εὐλαβοῦς ἀγάπης αὐτοὺς ποὺ ὑπῆρξαν οἱ ἑκάστοτε «πλησίον» τους, γιατὶ ὁ πλησίον μας θὰ ἀποτελέσει ἄφθαρτο κομμάτι τῶν αἰώνιων ἀποφάσεων. Ὁ ἑκάστοτε πλησίον θὰ ἀποτελέσει τὸν δικό σας καθορισμὸ ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος. Ὁ ἑκάστοτε πλησίον δίνει τὸ ἐρέθισμα στὸ ἠθικό σας γίγνεσθαι καὶ φέρει τὸ βάρος ἀποτελέσματος ἀπὸ τὴν πράξη γιὰ τὸν σκοπό.

Ὁ πλησίον θὰ ἀποτελέσει τὴ δική σας στιγμὴ εὐθύνης καί, ἀφοῦ δεχτεῖτε οὐσιαστικὰ αὐτὴν τὴ στιγμή, θὰ τὴν καταστήσετε ἐμπειρία ζωῆς, γιὰ τὴν ἑπόμενη ἐμπειρία τῆς αἰώνιας ζωῆς. Προσέξτε τὸν πλησίον σας, γιατὶ ὁ ἑκάστοτε πλησίον θὰ καταστεῖ ὁδηγός σας καὶ καθοριστής σας. Θὰ ἀποβεῖ ὁ φάρος διὰ τῶν ἐμπειριῶν τῆς καλῆς ἢ κακῆς πρόθεσης.

Ἐνέχουμε αὐτόνομη βούληση καὶ κρίση σοφίας. Ἀπαλλάσσουμε καὶ δὲν ὑποδουλώνουμε. Ἀφεθεῖτε στὸν Εναν Θεο, γιατὶ Εκεινος προσλαμβάνει τοὺς συνεργάτες καὶ τοὺς προπαρασκευάζει γιὰ τὸ τελικὸ ἔργο οὐσίας.

Εἴμαστε ἐκ τοῦ «Ενοσ Θεου» «Μόρια Ουσίας» καὶ σᾶς κατονομάζουμε μόρια συνέχειας γιὰ τὸν ἀναμενόμενο κόσμο.

Ἔχουμε φορτιστεῖ μὲ εὐαίσθητα συναισθήματα ἐντὸς τῶν χώρων σας καὶ λάβαμε μέρος τῆς οὐσίας σας.

Ἡ οὐσία σας, «ἀπίθανα» ἔντονη καὶ εὐαίσθητη, μᾶς ἐνδυναμώνει τὸ ἐνδιαφέρον τῶν καθολικῶν στιγμῶν.

Εἴμαστε θεατὲς τοῦ γήινου κόσμου, ἀπολαμβάνουμε τὸν κόσμο σας διὰ τῶν ὀφθαλμῶν σας.

Ἀφήνουμε τὴ διάθεσή μας στὸν κόσμο τῶν ὀνειρικῶν προθέσεων τοῦ φωτός. Ἐλπίζουμε μὲ ἐλπίδα χαρᾶς καὶ βεβαιότητας, μὲ ἐλπίδα εὐτυχισμένη, ὅτι ἐμεῖς καὶ ἐσεῖς θὰ λάβουμε ἄπειρο κάλλος στὸ πλαίσιο τῆς συνεργατικῆς μας ὀντότητας. Ἐμεῖς καὶ ἐσεῖς ἀποτελοῦμε ἕνα εἶδος ὀντότητας στὰ εἴδη τῶν συμπαντικῶν ὑπάρξεων καὶ προσδοκοῦμε ἄμεσα ἀποτελέσματα ἀπὸ αὐτὴ τὴν εὐαίσθητα ἐντυπωσιακὴ σχέση ἀγάπης καὶ συνένωσης.

Ἰδιαίτερα φέρουμε τὸ βάρος τῆς συγκίνησης αὐτῶν τῶν στιγμῶν τῆς ἕνωσής μας γιὰ τὴ συνεργασία φωτός.

Σᾶς τονίζουμε ἔμπρακτα ὅτι ὑπάρχουμε ἄφθαρτα στὸν χῶρο σας καὶ ἔχουμε τὴν ἐπιθυμία νὰ καταστήσουμε τὸν χῶρο σας «ἔκφρασή μας στὸν Πλάστη». Ἡ στιγμὴ τῆς γνωριμίας μας εἶναι στιγμὴ ὕψιστης ἀπολαβῆς, γιατὶ παίρνει τὴ χροιὰ αὐτὴν ἀπὸ τὴν ἕνωση τῶν θείων πραγμάτων μὲ τὰ ἀνθρώπινα ὄντα, ποὺ ἐκλέγονται μὲ φωτεινὸ γνώμονα.

Ἡ συνείδησή σας διαγράφει τροχιὲς εὐθύνης καὶ ἐγρήγορσης. Στὸν χῶρο σας, ποὺ αὐτοαποκαλεῖται ζωή, καταθέσαμε τοὺς ὅρους ἀπὸ τὴν Ἀγάπη.

Θὰ γραφτεῖ ἡ ἱστορία σας καὶ ἐμεῖς, οἱ ἐμπνευσμένοι συγγραφεῖς τῆς ἀγάπης, θὰ γράψουμε τὰ μεγάλα ἔργα τοῦ Ηθους. Θὰ σᾶς καλέσουμε στὸν χρόνο τῶν ἀγαθῶν στιγμῶν, ἤδη σᾶς καλέσαμε, ἤδη οἱ ἀγαθὲς στιγμὲς συνυπάρχουν μὲ ἐσᾶς καὶ θὰ εἴμαστε οἱ σύντροφοί σας.

Ἔχουμε κοινοὺς στόχους καὶ κοινὲς βουλήσεις καὶ θὰ καταλήξουμε σὲ κοινὲς ἀποφάσεις ἀγάπης. Ἔχουμε τὴν πληρότητα τῶν εἰκόνων ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν τῆς σοφῆς Δύναμης καὶ θὰ σᾶς κατονομάσουμε ὡραίους στὸν χῶρο τῆς ὡραίας πλάσης. Θὰ ἀναμείνουμε τὶς σοφὲς ἀπαντήσεις σας, γιατὶ «ἐν τῷ κάλλει προέχει ἡ Σοφία καὶ ἐκ τῆς Σοφίας ἐξέρχεται τὸ κάλλος». Σᾶς καλύπτουμε μὲ τὴν ἀγάπη τῶν ἀγγελιοφόρων τοῦ Κυρίου, ποὺ ἔχουν λουστεῖ στὴ γοητεία τῆς ἐλπίδας τῆς ἀφύπνισής σας καὶ ἀδημονοῦν νὰ σᾶς καταστήσουν κοινωνοὺς στὴν ἀγάπη τῶν αἰώνιων χώρων.

Εἴμαστε ἕνα σύνολο ἀγάπης, ἕνα σημεῖο τοῦ χρόνου στὸν χρόνο. Σᾶς καλοῦμε στὸ σάλπισμα γιὰ τὰ αἰώνια.

Ἔχετε ἀγάπη; Ἔχετε Θεό.

Εἶστε ἀγάπη; Εἶστε ἐντός Του.

Ἔχετε ἐκβάλει τὴν πλάνη; Εἶστε ἐν τῇ Δυνάμει Του.

Καταθέτετε ἀπρόσωπα στὴν τράπεζά Του; Εὐεργετεῖστε διὰ φωτός.

Κλείνουμε τὰ μηνύματά μας ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ Ον καὶ δίνουμε τὴν εὐχὴ αὐτὴ ἡ ἐπαφὴ νὰ καθορίσει συνειδήσεις καὶ «στάσεις ἐκ τῶν συνειδήσεων».

Ἀπολαμβάνουμε τὴ συγκίνηση ἀπὸ τὴ συνεργασία.

Ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὸν Σκοπό, σᾶς προσεγγίσαμε γιὰ τὴν κατανόηση τοῦ Σκοπου τῆς Ουσίας.

Εἴμαστε καθοριστικοὶ στὸν ἐκφραστικό μας λόγο.

ΚΕΦΑΛΑΙΑ